Helvíti

Helvíti er hræðilegur staður þar sem erfitt er að fá dropa af vatni í angist eldsins. (Lúkas 16:24)

Jesús sagði að ef hönd okkar, fótur eða auga tæli okkur til syndar, sé betra að höggva það af eða rífa það út en að fara til helvítis. (Markús 9:43)

Það er vegna þess að kvalirnar í helvíti eru ekki sambærilegar við sársaukann af því að skera líkamshluta af.

„þar sem ormarnir deyja ekki og eldurinn slokknar ekki.“ (Markús 9:48)

„Sérhver mun eldi saltast“ (Markús 9:49)

Jafnvel þótt refsingin í helvíti sé afar sársaukafull, getum við ekki dáið sjálf.

Í helvíti er engin gleðistund lífsins, engin hvíld og engin von um hjálpræði, heldur aðeins gríðarlegur sársauki, eftirsjá og sorg.

Hvers vegna förum við til helvítis ef við iðrumst ekki eftir að hafa heyrt fagnaðarerindið?

Áður en við fæddumst á þessari jörð, vorum við englar á himnum. (Jób 38:4–21)

Hins vegar drýgðum við syndir á himnum og fengum dóminn að fara til helvítis. Við fæddumst því á jörðinni, andlegu fangelsi, og dveljum hér í bili. (Esekíel 28:13–17)

Ef við leitum ekki að leiðinni til að forðast refsingu helvítis á þessari jörð, þá er okkur dæmt til helvítis.

„Ég aumur maður! Hver frelsar mig frá þessum dauðans líkama?” (Rómverjabréfið 7:24)

Guð kenndi í brjósti um mannkynið sem ætlað var að hljóta refsingu helvítis, og hann kom sjálfur til þessarar jarðar til að sýna leiðina til að forðast refsingu helvítis.

„Ég er ekki kominn til að kalla réttláta til afturhvarfs heldur syndara.“ (Lúkas 5:32)

Til að fyrirgefa syndir okkar sem leiða til dauða og bjarga okkur frá refsingu helvítis gaf Guð hold sitt og blóð sem fyrir mannkynið, syndarana.

„Takið og etið, þetta er líkami minn.“ (Matteus 26:26)

„Páskavínið er blóð mitt, blóð sáttmálans, úthellt fyrir marga til fyrirgefningar synda.“ (Matteus 26:28)

Þegar við höldum páska nýja sáttmálans erum við blessuð með fyrirgefningu synda og bjargað frá refsingu helvítis.

Og einnig getum við öðlast eilíft líf og farið aftur til himna.

„Sá sem etur hold mitt og drekkur blóð mitt hefur eilíft líf og ég reisi hann upp á efsta degi. “ (Jóhannesarguðspjall 6:54)

Ef við hins vegar höfnum boðskapnum: „Fáið fyrirgefningu synda og eilíft líf fyrir páskalambið,“

Syndirnar sem við drýgðum á himnum verða ekki fyrirgefnar, og við munum hljóta refsingu helvítis eins og ráð var fyrir gert.

„Hjartanlega hef ég þráð að neyta þessarar páskamáltíðar með yður áður en ég líð.“ (Lúkas 22:15)

Vinsamlegast haldið nýja sáttmála páskana, tákn Guðs um fyrirgefningu synda, og farið aftur til himna!